در ایران انبار ها از نظر مالکیت به سه گروه زیر طبقه بندی می شوند:

1-انبار های عمومی(دولتی):

انبارهای عمومی کشور زیر مجموعه شرکت انبارهای عمومی و خدمات گمرکی است و در واقع موسسه ای خدماتی و بازرگانی محسوب می شود با موضوع فعالیت انبارداری، تخلیه و بارگیری،حفاظت و ایمنی کالا تاسیس شده و در دو بخش غیر گمرکی و گمرکی فعالیت می کند:

الف)بخش غیر گمرکی:

این انبار ها با انعقاد قرارداد به صورت اجاره در اختیار امانت گذاران قرار می گیرند و در آنها امکان صدور قبض انبار و برگ وثیقه برای مالک کالا وجود دارد.قبض انبار و برگ وثیقه صادره انبار های غیر گمرکی قابل نقل و انتقال بوده و صاحب کالا می تواند با ظهرنویسی برگ وثیقه مال خود را به دیگری واگذار کند.

ب)بخش گمرکی:

انبارهای گمرکی خدمات انبار داری، تخلیه و بارگیری، حفاظت و ایمنی کالا برای رویه های مختلف گمرکی همچون واردات، صادرات، کاپوتاژ، ترانزیت خارجی و داخلی، قاچاق، قضایی و .... انجام می دهند.

2-انبارهای خصوصی

افراد برای تاسیس این انبارها باید از اتحادیه انبار داران منطقه ای که انبار در آن قرار دارد پروانه کسب اخذ کنند این انبار ها به دو گروه عمده تقسیم می شوند:

الف)انبارهای اختصاصی: انبارهایی که مالک انبار،مالک کالاهایی است که در انبار نگهداری می شود.

ب)انبارهای غیر اختصاصی: انبارهایی که مالک انبار،مالک کالاهایی که در انبار نگداری می شوند،نیست.

3-انبارهای تعاونی

این انبارها نیز همانند انبارهای خصوصی به دو گروه اختصاصی و غیر اختصاصی تقسیم و پروانه کسب آنها نیز توسط اتحادیه انبارداران صادر می شود.